Na vele ontberingen wist Dasha Dudareva (29) vanuit de verwoeste Oekraïense stad Marioepol te vluchten naar Enschede. Deze week begint ze, dankzij een speciaal fonds van de UT-faculteiten, als technicus bij de vakgroep Power Electronics. Dit is haar verhaal. ‘Voor mij is 24 februari nog steeds niet afgelopen: het voelt als één lange dag.’
After many hardships, Dasha Dudareva (29) managed to flee the devastated Ukrainian city of Mariupol and found refuge in Enschede. This week, she starts her job as a technician at UT's Power Electronics group. 'For me, February 24 is still not over: it feels like one long day.'
Een kritisch evaluatierapport, een bestuurlijke wisseling van de wacht en collectieve onrust. University College Twente moet de wonden likken. Hoe kon een opleiding voor excellente studenten veranderen van paradepaardje naar zorgenkindje? Een reconstructie.
A critical evaluation report, changes in management and a sense of collective unrest: University College Twente is licking its wounds. How is it possible that this programme for excellent students, once the university’s pride and joy, could turn into a problem child? Here we present a reconstruction of the programme’s fall from grace.
Twintig jaar was Theo Toonen (69) decaan. In Leiden, Delft en de laatste acht jaar in Twente bij de faculteit BMS. Als bestuurder wilde hij de academische waarden beschermen. ‘Dat is altijd mijn drive geweest.’
Theo Toonen (69) has worked as a dean for twenty years. First in Leiden, then in Delft and for the past eight years in Twente at the Faculty of Behavioural, Management and Social Sciences. As a university administrator, he wanted to protect the academic values. ‘That has always been my drive.’
Na een bijna dertigjarig dienstverband neemt Pim Fij vandaag afscheid van zijn ‘liefde’, de UT. Na jarenlang ‘aan’ te hebben gestaan, draait hij de knop nu volledig de andere kant op. Een afscheidsinterview. ‘Het helpt om een goede huisvader te zijn voor studenten: functioneel boos als ze over de schreef gaan, maar je beschermt ze onvoorwaardelijk.’
Yesterday, after almost thirty years of employment, Pim Fij bid farewell to his ‘great love’, the UT. After years of being ‘switched on’, he is now ready to flip the switch and unplug. This is his farewell interview. ‘It helps to be a good house father to the students: you get functionally angry when they cross the line, but you protect them unconditionally.’